Drie huizen

Ook met de kinderen wordt een inventarisatie gemaakt van de thuissituatie. Kindermishandeling is een syndroom van geheimhouding. Daarnaast zijn kinderen geneigd zichzelf de schuld te geven van de problemen thuis. Om met het kind in gesprek te komen wordt binnen Signs of Safety gebruik gemaakt van de drie huizen. Het huis van de zorgen, het huis van de leuke dingen en het droomhuis. Hier komen de 3 kolommen van het framework, dat met de volwassenen gebruikt wordt, terug.

Het drie huizen hulpmiddel is als eerste gemaakt door Nicky Weld en Maggie Greening in 2003 bij Kind Jeugd en Familie Services in Nieuw Zeeland. (Weld 2008). Nicky en Maggie werden geïnspireerd tot de drie huizen doordat de kinderrechters de feedback gaven dat de rapportage en plannen van de professionals geen stem gaven aan wat kinderen willen en hoe zij hun situatie zien.

De drie huizen hebben dezelfde drie kernvragen als het Signs of Safety framework:

  • Waar maken we ons zorgen over?
  • Wat gaat er goed?
  • Wat moet er gebeuren?

De drie huizen maken deze kernvragen visueel en sluiten daardoor beter aan bij kinderen en jongeren. Kinderen tekenen en/of schrijven in de drie huizen naar aanleiding van vragen van de werker of laten de werker schrijven in de huizen.

Het proces van de Drie huizen kent een aantal essentiële stappen om het gesprek met kinderen zo goed mogelijk te laten verlopen.

Er zijn voorbeeldvragen die je kunt stellen bij de Drie Huizen ontwikkeld om een idee te krijgen welke oplossingsgerichte vragen toepasbaar zijn in het gesprek met het kind.